Arif Bük
Arif Bük
Yazarın Makaleleri
BAĞIŞLAMA BAHTİYARLIĞI
   Hayatın içinde birlikte olduğumuz insanlarla çoğu zaman sorunlar yaşar, çatışırız. Aile içinde; anne, baba, çocuklar ve diğer akrabalarla, sosyal çevre veya toplum içinde; komşu, arkadaş ve diğer tanıdıklarla yaşadığımız,...
KARAKTER KAHRAMANI OLMAK !
       Eğitimli ana babalara, temel eğitimden yüksek öğrenime kadar devletçe sunulan eğitim imkanlarına rağmen, insani değerleri barındırmayan bireylerle karşılaşıyoruz. Nezaketsiz, kaba ve küfürlü konuşan, görgü...
GELİŞLER NEREDENSE GİDİŞLER ORAYA 
          Siyasetin sevimsiz ellerinden kurtulup edebiyatın sevdalı ellerine tutunmak istiyorum bu yazımda. Kalbimi kapıp giden bir şiirin ardından gitmek, koşmak istiyorum. İçimde bir yerde  unuttuğum ellerimi, kalemin...
GİTME ÖĞRETMENİM… 
        -Gidiyorum, diyorsun ya, hüzne durdu kalbim. Gitme! gidersen,  güneşe serdiğin yüreğim üşür.  Gidersen dilim susar. Gidersen aklım yalnız, umutlarım yetim kalır.   Gitme Öğretmenim!  Biliyorum...
MEDENİYETİN ÇIKMAZI! 
           Medeniyetin  dört sütünü vardır; din, dil, tarih ve bilim. Uygarlığı oluşturan bu değerlere ait dağılmalar, savrulmalar, kopmalar, çürümeler hem bireyin ve hem de toplumun bozgunu demektir. Bu durumun...
ŞÜKÜRLE İYİLEŞMEK 
          Geçenlerde, sohbet arasında bir dost; 'huzurla nefes alışımı,  başarımı,  mutluluğumu üç şeye borçluyum; şükretmek, inşallah demek, hayırlısını dilemek…” Samimi bir hayat felsefesi. ...
 ADIM ADIM TEFEKKÜR, ADIM ADIM TEKERRÜR 
        Coğrafyamız her zamankinden hareketli. İslam coğrafyasından bahsediyorum. Kan ve gözyaşı. Tarih tekerrür edip duruyor, bize de tefekkür düşüyor. İnsanlık tarihinin neden bu coğrafyada oluşmakta, yığılmakta,...
KAR TEMRİNLERİ
         Mevsim; hüzün yığılı pencere önüydü, kalbimi susturan. Yağdıkça yağıyordu kar; sonsuz beyazlık gibi, günahları siler gibi, ana kucağı gibi. Çocukların perisi, Allah'ın kul sevgisi, umudun ta kendisi...
HÜZNÜN HİKMETİ
         İlk kez ne zaman hüzünlendiğimi hatırlamıyorum. Kundağımda  yatarken;  annem gözümün  önünden  gidince mi, beşiğimi sallayan el olmayınca mı, acıkınca mı, emziğim ağzımdan  düşünce...
GÖNÜLDE UNUTULAN ELLER…
       İç  çekilerek edilen dualara kalkan eller ne şanslıdır…Kalbin hüznüne, haykırışına, hıçkırığına şahit olan eller…Allah'a ısmarlanan dilekleri gönül limanından uğurlayan eller...Dokunduğu yüreğe,...
KALBİMİZLE KOYMUŞ GİBİ BULMAK !
Modern dünyaya karşı durum alışımızda öyle sıkıntılarımız var ki. Sadece dışımızla yaşar olduk. Gözümüzle gördüklerimizin, elimizle dokunduklarımızın, yiyip içtiklerimizin esaretinde sürüp giden bir hayatın içindeyiz. Madden...
SEVGİNİN EL İZİ; PAYLAŞMAK…
Kalbin yüce bir nasibidir sevgi. Sıcacık bir mevsimde yaşadığını anlatır, hatırlatır kalbe. Sevginin,  ete kemiğe bürünen, görünen, iz bırakan  hâli ise paylaşma duygusudur. Paylaşmaktan yana nasibimiz yoksa, muhtemelen sevgisizlik,...
GÜLDEN ÖNCE GÖNÜL DERMEK 
         'Hüzün adres değiştirir zamanla, benden geçer, sana göçer sevdiğim” diyor şair. MEB'nın 'bilgi merkezli” müfredat değişikliği hüzün olup hassas gönüllere göçüyor bu ara. Bilgiye erişme...
KALBİN MÜLKİYETİ
Kültürümüzde, ateştir, kordur cemre. Önce ışk saçarak yerin göğüne doğru kanatlanıp ısıtır havayı. Sonra buzulların üstüne düşer, eritir, su eyler. Ve kavuşur toprağa, ısıtır. Ardından yeryüzüne bahar/hayat, göğe buhar olur....